×
5,509
Զառան “Ջեթրո Թալ”-ի վոկալիստի հետ է երգելու
“Դոգմա”-ի առանց դոգմաների Զառան
“Դոգմա” ռոք-խմբի վոկալիստ Զառան լինելու է “Ջեթրո Թալ” խմբի կիթառահար եւ վոկալիստ Իէն Անդերսոնի` սեպտեմբերին կայանալիք երեւանյան համերգի հյուրը: Զառան առաջարկը ստացել է օրերս, այդ մասին նշված է նաեւ աշխարհահռչակ խմբի կայքէջում: Bravo.am-ը զրուցել է երգչուհու հետ ու պարզել… Այն աստիճանի է հասել, որ Զառան հիմա միայն “Ջեթրո Թալ” է լսում:
- Երեւի սպասում ես, որ կհարցնեմ, թե ի՞նչ է քեզ համար նման մեծության հետ ելույթ ունենալը: Բայց ինձ հետաքրքիր է՝ դու ինչպիսի՞ հյուրընկալություն ես սպասում:
- Ճանաչելով Անդերսոնին՝ սպասում եմ, որ ամեն ինչ շատ ջերմ է լինելու: Ընդհանրապես, իր հյուրը լինելը մեծ պատիվ է: Մի փոքր հետաքրքրվել եմ, գիտեմ, որ ինքն իր հյուրերին ընտրում ու հատուկ ուշադրության է արժանացնում: Չգիտեմ՝ ինչ եմ կատարելու իրենց երգացանկից, բայց լիովին վստահում եմ Անդերսոնի ընտրությանը: Սիրով կկատարեմ:
- Ի՞նչ չափանիշներով է ընտրում իր համերգի “հյուրին”:
- Չգիտեմ՝ ինձ ինչ չափանիշով է ընտրել, երեւի հաշվի առնելով պրոֆեսիոնալիզմն ու մարդկային որակները: Քանի որ ինքն այդպիսին է, չեմ կարծում, որ իր կողքին հանդուրժի իրեն ոչ հաճելի մարդու:
- Ինչպիսի՞ն էր արձագանքդ հրավերին:
- Մոտ մեկ շաբաթ առաջ եմ առաջարկը ստացել, պատասխանեցի բացականչական նշաններով: Շատ ուրախացա:
- “Ջեթրո Թալ”-ի կայքում Իէն Անդերսոնը նշել է, որ դու ադամանդե ձայն ունես:
- Երբ նման անձնավորությունն է քո մասին կարծիք հայտնում, ամենավերին աստիճանն է, որ երբեւէ կարող էիր ակնկալել որպես գործիդ գնահատական: Մեր խմբի մասին է դրական արտահայտվել:
- Մեծամտացե՞լ ես:
- Կարող էի մեծամտանալ այն ժամանակ, երբ իր հետ սկսեցի ընկերություն անել: Ծանոթացել ենք անցյալ տարվա երեւանյան իր համերգին: Բոլոր երաժիշտները հնարավորություն ունեցան հանդիպել նրան, ձայնասկավառակներ փոխանցել: Ես մի փոքր ավել կարողացա հետը շփվել: Ներկայացա, ինքն էլ ասաց. “Ես քո անունը կհիշեմ”: Իրոք, նման մարդու հետ խոսելուց, շփվելուց հետո, երբ հասկանում ես, թե ինչ լեգենդի կողքին ես, ու նա հավասարը հավասարի պես է քեզ հետ խոսում, ասես իր մտերիմն ես. ոչ մի ավելորդ փառք ցույց չի տալիս: Դրանից հետո ինքդ երբեւէ կամաչես մեծամտանալ: Լեգենդ է:
- Ուզո՞ւմ ես իր բախտից ունենալ:
-:) Բախտերը տարբեր են լինում, բայց կուզեմ, որ իմ երաժշտությունը, իմ խմբի երաժշտությունը նույնքան գնահատվի: Մեծ ընդունելություն վայելի: Փառք ու համաշխարհային բառերը մի կողմ թողնենք, ես կուզեմ, որ լսեն ու սիրվի, թե դա կբերի փառքի… Իէն Անդերսոնն էլ գիտի, որ համաշխարհային մակարդակի հասնելը շատ բարդ է նման տարածաշրջանային խմբերի համար, որովհետեւ սահմանները շատ փակ են:
- Բայց երաժշտությունը սահմաններ չի ճանաչում:
- Երեւի մեր դեպքում հենց դա է: Մեր բոլոր երգերը հայերեն են՝ բացառությամբ մեկի: Անդերսոնն էլ հաճույք է ստացել մեր երաժշտությունից եւ ցանկանում է օգնել:
- Այս երկու տարին է, ինչ սկսել ես հետաքրքրվել “Ջեթրո Թալ” խմբով:
- Մինչ այդ լսել եմ, ինչպես շատ խմբերի, որոնք ինձ հոգեհարազատ են: Բայց սովորություն ունեմ երբեք չխորանալ խմբերի պատմության մեջ: Երաժշտությունն է կարեւոր, ալբոմներն ու տեքստերը անգիր անել չեմ սիրում: Բայց քանի որ “Ջեթրո Թալը” գալու է, սկսեցի ալբոմներով լսել: Երբ մարդուն ճանաչում ես, հասկանում, ավելի հետաքրքիր է լինում ուսումնասիրելը, վերլուծելը, լսելը, քան wikipedia-ում կարդալը այդ մասին: Այն աստիճանի է հասել, որ ես հիմա միայն “Ջեթրո Թալ” եմ լսում:
“Քյարս մենակ մատներիս երկարելը չէր…”
“Ջեթրո Թալ”-ին հանգիստ թողնենք, անցնենք “Դոգմա” ռոք-խմբին:): Խումբը ստեղծվել է 2008-ին Երեւանում: Հիմնադրել են բաս կիթառահար Վարդան Գրիգորյանը եւ կիթառահար Հենո Գրիգորյանը: Նրանք 1994-ից մինչեւ 2007 թվականը նվագել են MDP խմբում: Հետո նրանց են միանում Զառան ու թմբկահար Դերենիկ Վարդումյանը՝ Դերիկը, ու 2008-ի հունվարի 5-ին տեղի է ունենում “Դոգմայի” առաջին ելույթը Երեւանի տիկնիկային թատրոնում: 2009-ին էլ “Էթնիկ-մեթնիկ” անվամբ ձայնասկավառակ են թողարկել:
Որպեսզի երկար-բարակ չպատմենք՝ քանի տարեկան է կամ երաժշտական կրթություն ունի “Դոգմայի” վոկալիստ Զառան, Bravo.am-ը առաջարկում է կարդալ՝ ինչ է խմբի կայքում գրում երգչուհին ինքն իր մասին:
“Երբ ծնվեցի, իմ ծնունդն ընդունող մամայիս մորաքրոջ լեզուն կապ ընկավ իմ գեշությունից ու կապտությունից, մենակ կարողացավ մրմնջալ, որ աղջիկ ա, ինձ ճանկեց ու տարավ դուրս` մամայի աչքից հեռու: Երկար ու ձիգ ֆլան-ֆստան հետազոտության ենթարկելուց հետո համոզվեցին, որ իրենց ձեռքինը ոչ թե գորտ է, այլ` ես, ու բացի գեշությունից, ուրիշ ոչ մի արատ չունեմ: Չնայած, հետագայում մորաքույրն ամեն անգամ ինձ տեսնելիս ասում էր` “մաշալլահ, մաշալլահ, երեխան գնալով սիրունանում է”…
…Որոշեցին, որ քանի որ սլուխս տեղն է (դա, երեւի թե, հիշում եք, թե ինչի արդյունք էր), իրենց աղջիկը պետք է երաժիշտ դառնար… դաշնակահար… Բայց սեւ ու տրճե մատներս մամայի մոտ լավատեսական հույսեր չէին թողնում… գեշ… գեշ… էսքան էլ գեշ… Զոռով-շառով 7 տարին գնացի հիմնականում սոլֆեջիոյի, երաժշտական գրականության ու խոռի խաթեր: Դիպլոմը հիմա գուլպաներիս դարակում ննջում է, իսկ քյարս մեկը մնաց` մատներս երկարեցին, սիրունացան...
...6 տարեկանում շախմատ խաղացի` Արոնյանին չհաղթեցի: 12 տարեկանում ձի քշեցի` չընկա: 13 տարեկանում պարեցի` Ֆրանսիա չտարան: 14 տարեկանից բասկետբոլ խաղացի` չբոյովացա… 18 տարեկանում չափահաս էի` չհավատացին…
(Ամեն ինչ եղավ սահուն ու ճիշտ ժամանակին...)
…Հանդիպեցի Վարդանին…
…Հանդիպեցի Հենոյին…
…Հանդիպեցինք Դերիկին…
…Սրտիս ուզածին հասա...
…Հասկացա, որ քյարս մենակ մատներիս երկարելը չէր...”,- գրել է Զառան:
-Ի՞նչ դոգմա ունի “Դոգման”:
- Բոլորն էլ դոգմաներ ունեն: Մեր դեպքում դոգման երաժշտությունն է, առաջնայինը: Այլ դոգմաներ գոյություն չունեն, բայց դոգմայի մերժումը ինքնին բերում է դոգմայի: Մտածող խումբ է, դրական, շատ լավ փիլիսոփայություն ունենք: Նույն էդ դոգմայի բացակայությունը կա մեր երգերի տեքստերում, երաժշտության մեջ, վոկալում, ամեն մեկս առանձին պատմություն է անում, բայց բերում ենք մի կետի:
- Բնությու՞նն էլ դոգմաներ ունի:
- Ես բնություն սիրող մարդ եմ, կենդանասեր, բնությունասեր, կանաչ: Հիմա դուրս եմ գալիս, կանաչ եմ տեսնում, ինձ համար մեծ հաճույք է. ամբողջ տարին սպասում եմ այդ կանաչը տեսնելուն: Արեւ եմ սիրում, մենակ արեւ:
- “Դոգմայի” երգերի բառերը դու՞ ես գրում:
- Այո, մի երգ կա, որի բառերը մինչ իմ հայտնվելը գրել է Վիոլետ Գրիգորյանը: Կոչվում է “Հարս”: Շատ սիրուն, խուճուճ պատմություն է: Երգերի տեքստերը ոչ թե երկար եմ գրում, այլ հասկացվում են շատ երկար: Սկզբում երաժշտությունն է լինում, շաաաատ երկար սկսում եմ լսել, վերլուծել այն, եթե արհեստական մտքիս եկած բան է լինում, ոչ մի ձեւ չի տեղավորվում երաժշտության մեջ, երբ գալիս է պահը, գտնում եմ, ու իրենք այնքան սիրուն են հագնում իրար, ոնց որ այդ շորն իր համար էր կարված:
- Ասում ես՝ արհեստական ոչինչ չես սիրում: Բարձրախո՞սն էլ է “չսիրելիներիդ” շարքում:
- Բարձրախոս սիրում եմ: Այ ձայնագրման ընթացքն ինձ համար այդքան էլ հաճելի չէ: Բնականը կորում է այդ ամենի մեջ, շատ եմ տանջվել, որ ալբոմը լինի բնական, ինչպես կերգեմ բեմից: Լուսանկարվելուց էլ, եթե հատուկ պետք է կանգնեմ, ինձ համար դա դաժանություն է, շատ եմ սիրում համերգի ընթացքում արված նկարները. գիտեմ՝ որ լուսանկարում, ինչ երգ եմ երգել, հասկանում եմ իմ ապրումները այդ երգն երգելիս:
- Էլ ի՞նչն ես արհեստական համարում:
- Ասենք, արհեստական կաշվից կոշիկները լավն են: Եվ մնացած արհեստական կաշիներով իրերը: Արհեստական մարդկանց, ժպիտները չեմ սիրում:
- Վերջին անգամ ե՞րբ ես արհեստական ժպտացել:
- Ես միշտ եմ ժպտում, բայց չեմ սիրում հարկադրված ժպտալ:
- “Դոգմայի” առաջին “Էթնիկ-մեթնիկ” ձայնասկավառակի մասին էլ քիչ-միչ խոսի, ավարտենք զրույցը:
- Մեր մեկ ու կես տարվա դաժան աշխատանքի արդյունքն է: Երկար որոշում էինք ձայնասկավառակի անունը, որ պետք է արտահայտեր այն, ինչ ներսում կա: Բառախաղ է՝ էթնիկի եւ մետալ բառի խառնուրդ: Մեր երաժշտության տեսակին անդրադառնալիս էլ բացատրելու դժվարություն ենք ունենում: Այն, ինչ նվագում ենք, դժվար է բացատրել: Էթնիկ պրոգրեսիվ մետալ խումբ ենք: Էթնիկությունը՝ հայկականությունը շատ ակնհայտ է մեր երգերում:
- Ձեր երգերի բառերը սարկազմ են պարունակում: Ի՞նչն եք ծաղրում:
- Ծաղրում ենք դոգմաները կամ ի ցույց ենք դնում դրանք: “Խոսքկապ” երգն ամբողջովին սարկազմ է: Խոսկապի արարողությունն ենք ծաղրում: “Աներես” գործն էլ՝ “Ես եմ աներես, դու ինձ չես դիմանում” խոսքերով, աներեսությունդ ընդունելու պահն ակնհայտորեն ընդգծված է երգում: Զույգերի պահով էլ մեկն աներեսություն է անում, բայց գիտի, որ ամեն ինչ ներվելու է, որովհետեւ դիմացինը սիրում է իրեն: Նոր ձայնասկավառակի հիմքը փորել ենք: Տեսահոլովակ նկարահանելու իմաստն ու կարեւորությունը չենք հասկանում, որովհետեւ կտրականապես դեմ ենք որեւէ տասնյակներում հայտնվելուն: Մեր համերգների ձայնագրություններն ավելի հետաքրքիր են, քան տեսահոլովակը: Բայց գուցե երկու ամսից մեր խմբի մասին կարճ ֆիլմային ֆորմատով տեսանյութ կլինի: Հիմա սցենարն է գրվում:
- Հիմա հաստատ վերջին հարցն եմ տալիս: Ի՞նչ ես ուզում հիմա ասել Իէն Անդերսոնին:
- Շատ շնորհակալ եմ հրավերի համար: Ինքը գիտի՝ ինչքան ուրախ եմ, ինչքան շնորհակալ: Անհամբեր, շատ անհամբեր սպասում եմ: Մի նորություն կա, որ հաստատված չի: Հենց անցյալ տարի էլ իր հետ տուրնեի մասնակցելու առաջարկ էի ստացել, չստացվեց գնալս: Գուցե հիմա ստացվի:
Զրուցեց Լիլիթ Բաբայանը /Bravo.am/
Լուսանկարները՝ Կարեն Հովհաննիսյանի /Bravo.am/
